Hoe zo'n domme dagtrip naar IJsland tot stand komt
Een hele mand vol met mensen stelde mij allemaal dezelfde vraag niet: hoe boek jij eigenlijk je tickets? Dit is het antwoord.
Het is wel weer een keer aardig om te vertellen hoe ik een reisje boek. Niemand heeft erom gevraagd, maar het zou ook best kunnen zijn dat ik gewoon mijn vingers weer over een toetsenbord wil laten gaan. Even oefenen. Misschien dat er dan ooit een boek over dagtripjes komt en dan had ik dit alvast geschreven. Of op z’n minst de interne revue laten passeren zodat ik het allemaal weer even een plekje kan geven.
Het verhaal gaat over het tripje naar IJsland laatst. Daar was ik een dag omdat ik dacht dat juist een dagtripje ernaartoe leuk was. Ik ben trouwens niet de enige. Zelfs de nationale luchtvaartmaatschappij Icelandair vindt dit een heel goed idee.
Daar kun je, zonder extra kosten, een ticket boeken met een extra lange overstap op dat gekke eiland. En dan kun je dus, onderweg van Amsterdam naar Pittsburgh of weet ik waar ze allemaal naartoe vliegen in de Verenigde Staten, IJsland bekijken.
Icelandair is misschien wel de bekendste airline met een zogenaamd stopoverprogramma: een scheme waarin vaak airline en land of stad samenwerken om anders overstappende reizigers het land in te trekken om aldaar hun portemonnee te trekken. China Southern is zo’n andere airline en bij die Chinezen krijg je ook een gratis hotel. Dat doet Ethiopian ook, en nog wel meer airlines.
Maar ik deed niet mee aan dit stopoverprogramma. Ik had zelf een reis in elkaar gepuzzeld.
Twintig jaar geleden was ik al eens met Icelandair via Reykjavik (feitelijk: Keflavík) gevlogen. Toen was ik met mijn op negen na beste vriend naar New York. Mijn eerste reis buiten Europa. Dat was extreem leuk en trouwens heel goedkoop, iets meer dan €400 retour. Inclusief inflatie zou ik willen stellen dat vliegtickets alleen maar goedkoper zijn geworden.
In 2006 bestond het stopoverprogramma nog niet. Althans, misschien bestond het wel, maar wij wisten het niet. Toen werd het, zowel heen als terug, gewoon een overstap in IJsland. Dan tik je zo’n land volgens de puristen dus niet aan. De meest gangbare regel is dat je ‘de luchthaven af moet’ om echt ‘in een land te zijn’. Andere mensen (vooral Hollanders, maar sommige Vlamingen) beweren dat ergens poepen volstaat, en weer anderen beweren dat je ergens moet hebben geslapen om ergens ‘echt’ geweest te zijn. Ik vind het persoonlijk een non-discussie. Als je niet geeft om het aantal landen dat je hebt bezocht en ook geen contacten hebt met mensen die het ook maar iets boeit, dan is het allemaal irrelevant.
Tien jaar geleden zou ik ook naar IJsland gaan. Toen was ik op de piek van mijn influencerbestaan en vroeg Skyr mij om een “””samenwerking”””. Dat is eufemisme voor €€€ op mijn bankrekening in ruil voor een “””creative”””. Ik had toen bedacht dat ik naar IJsland zou gaan, 24 uur, samen met m’n liefje. Met WOW air (rip). Maar ik werd dus ziek, dus het ging niet door. Jammer. €346 (voor twee pax) door m’n neus geboord. Of die “””samenwerking””” nog doorging weet ik ook niet meer.

Toen had ik een aantal maanden geleden een dagtripje naar Groenland geboekt. Dat was een nóg betere dagtrip. Er is namelijk geen zak te doen, dus hoef je er niet lang heen, maar het is wel weer een mooi verhaal voor op Tiktok. Terug zou ik via IJsland vliegen. Precies op 21 juni, de langste dag van het jaar. Dan kon ik daar mooi in de nacht rondcrossen (het zou er toch licht zijn) en dat is óók weer een mooi verhaal. En dan weer vroeg in de ochtend terug naar Nederland met Transavia. Dus dat boekte ik allemaal, behalve die Transaviavlucht, want ik twijfelde nog even of ik niet beter via IJsland naar de VS zou kunnen voor het WK. Komt wel…
Eerst was die vlucht met Transavia niet meer beschikbaar, dus moest ik wel naar de VS (of terug naar elders in Europa om daar een avontuur te beleven en dan weer naar Amsterdam), en niet veel later werd die vlucht naar Groenland geannuleerd door airline SAS. Beide annuleringen waren trouwens de schuld van angst over kerosineprijzen, ingegeven door gedoe in Iran. SAS en Transavia annuleerden minder lucratieve vluchten en daar was ik de dupe van. Gelukkig krijg je bij annuleringen gewoon je geld terug en ben ik zo flexibel als een fuetworst (beetje flexibel maar niet knetterflexibel). Ik annuleerde dus ook maar dat ticket van Groen- naar IJsland en was terug bij af.

Nu begint het verhaal.
Hoe boek je een tripje?
Zoals je al lang en breed had kunnen lezen in mijn boek Thuisblijven is duurder is de beste eigenschap van de frugale en slimme reiziger die flexibiliteit. In dit concrete geval ‘ik wil naar IJsland’ betekent dat dus gewoon: ik zoek een voordelig ticket heen (of terug) en ga van daaruit verder puzzelen. Transavia vliegt er zowat elke dag naar toe. Icelandair ook, maar die vliegen overdag en Transavia een beetje afwisselend ’s ochtends extreem vroeg (komt, mede door tijdsverschil ook nog eens mooi uit, want dan ben je er ook vroeg) of ’s avonds (komt ook mooi uit want dan kun je ernaartoe op een andere manier en laat terug vliegen).
Dus dan zoek ik dus op Google Flights gewoon met het filter ‘rechtstreeks’ en specifieke tijden naar voordelige data voor een vroege heenvlucht of een late terugvlucht. Die voordelige late terugvlucht vond ik. Op zondag 5 juli. Eureka! Dat is helemaal mooi. In het weekend hoef je geen vakantiedagen op te nemen. En het was al helemaal mooi dat ik freelancer was dus dan heb ik niet eens vakantiedagen. Twee vliegen in één klap.

Maar voor ik het ticket boek, moet de rest van de puzzel gelegd worden. De vlucht en de tijden en de prijs sla ik op (ik heb er een app voor ontwikkeld die plannair heet, maar die gebruik ik alleen zelf), en ga verder.
Ik weet dat ik terug kan, voor weinig, om 18:30 vanuit Reykjavik.

Het zou mooi zijn als ik dus heel vroeg kan arriveren in IJsland. Het liefst zo rond 8 uur (of eerder zelfs), want dan heb ik goed 10 uur on the ground. Genoeg om zo’n 400 kilometer in een snel opgehaalde huurauto (bij Flizzr, dat is de cheap versie van Sixt maar de auto’s zijn hetzelfde) rond te karren.
Vanuit Nederland gaat er, op dit moment, niet een vroege vlucht met Transavia als er ook een late vlucht terug is. Dat werkt zo: dat toestel vliegt gewoon heen en weer. Dus als je ’s ochtends vroeg naar IJsland kunt vliegen met Transavia, dan kun je met datzelfde toestel, ook relatief vroeg, weer terug. En als je ’s avonds laat terug uit IJsland kunt vliegen, dan weet je dat dat toestel je in de middag ook naar IJsland toe kan brengen.
Vorig jaar deed ik een dagtrip naar Kreta en kon ik wel ’s ochtends heel vroeg heen met Transavia en ook ’s avonds laat weer terug. Maar dat is Kreta en dat is veel populairder. Er gaan, in de zomer, meerdere vluchten per dag naar die plek (en naar veel meer plekken trouwens).
Ik moest dus wat anders verzinnen als ik precies op die zondag vroeg in IJsland zou willen arriveren.
Bij Google Flights kun je niet van overal naar een specifieke bestemming zoeken, terwijl dat andersom wel kan. Dat laatste is fijn, want dan kun je gewoon de voordeligste bestemming op een moment zoeken. Dat eerste zou ook fijn zijn: soms wil ik gewoon weten vanuit welke plek je voordelig naar een plek kunt vliegen. Op Kiwi kun je dit trouwens wel doen, maar daar kwam niet zo veel uit.
Mijn volgende strategie is seats.aero. Daar zoek ik dan gewoon vanuit EUR (dat is een code voor de belangrijkste luchthavens (niet alle) uit Europa, naar KEF (de code voor Keflavik) en sorteer ik op tijd. Ik zie dat ik met Finnair, voor 15000 Alaska punten en €40, vanuit Helsinki naar IJsland kan vliegen. In business class ook nog, maar dat stelt niet zo veel voor omdat het toestel klein is en de stoelen niet speciaal. Wel goed om te weten dat het kan.

Betekent dit dan dat ik moet positioneren naar Helsinki? Met andere woorden: moet ik dan eerst naar Helsinki vliegen (de dag ervoor) zodat ik vanuit daar mezelf een goede uitgangspositie kan verschaffen om vroeg op IJsland te zijn? Ja, nogal wiedes. Als ik die ochtendvlucht uit Helsinki wil, dan moet ik wel in Helsinki zijn. En veel andere opties waren er niet. Ja, Londen, maar daar had ik weinig zin in. En Helsinki was om nog een reden interessant.
Een paar jaar geleden was ik met mijn op negen na beste vriend naar Helsinki gevlogen omdat we een weekend naar onze gezamenlijke op negen na beste vriend in Stockholm zouden bezoeken.

Waarom naar Helsinki? Nou, Finnair vliegt namelijk met een fijne business class tussen Amsterdam en Helsinki. Een lekker groot toestel met een lekker grote stoel. Zie je niet zo vaak in Europa, dus dat is speciaal. Bovendien is het eten aan boord van Finnair, vind ik, nogal smaakvol. Nu zeg ik er ook altijd bij dat een business class stoel en eten aan boord van een vliegtuig niet veel onder doet aan een frikandel speciaal in een camper, maar daar moet je even doorheen kijken. Sinds die trip met die ene vriend naar die andere heb ik onthouden dat Finnair mijn favoriete business class intra Europa is. Dat had ik ook al eens verteld, maar ook nog niet in een Tiktok. En daar kon ook nog wel even bij dat het best voordelig is met puntjes, dat iedereen met een Nederlandse Amex dit óók kan boeken en dat niet veel mensen Finnair serieus overwegen (volgens mij) en je hebt een goed idee voor een video.
Moet er wel een stoel beschikbaar zijn op die zaterdag voor die zondag. En dat was er.
En zo was m’n puzzel compleet en kon ik alles boeken, ook even snel een hotel op de luchthaven van Helsinki vanwege m’n vroege vlucht de volgende dag.
Eén: Business class Amsterdam naar Helsinki met Finnair met 18.500 British Airways Avios en €97,08:


Twee: Hotel op de luchthaven van Helsinki (want vroeg vliegen) voor €114,40:


Drie: Ticket Helsinki naar IJsland met 15.000 Alaska puntjes en €31,85 (kan trouwens ook met British Airways)


Vier: Huurauto bij Flizzr voor €130,64:

Vijf: Ticket IJsland naar Amsterdam met Transavia voor €131,18:

Dit is het antwoord op de vraag die helemaal niemand stelde.
Hoe boek jij je tickets?
De volgende reis is het weer helemaal anders. En daarom is er dus Thuisblijven is duurder. En straks dat boek over dagtripjes natuurlijk.
Al m'n video's van dit reisje (inclusief een wandeling van Amsterdam Centraal naar Schiphol) vind je trouwens (wellicht in de toekomst als je dit leest voordat het toekomst is) op Instagram en Tiktok.