Hoe ik van m'n telefoonverslaving af kwam

Hoe ik van m'n telefoonverslaving af kwam

Telefoonverslaving is irritant omdat een verslaving irritant is. Dan ben je gewoon een slecht mens en dat moet je tegen gaan. Daarom deed ik m'n best om ervan af te geraken. Dat lukte misschien.
Hoe ik van m'n telefoonverslaving af kwam

Zoals iedereen op de wereld gebruik ik m'n telefoon (heel) vaak en dat is tegelijkertijd goed en niet goed. Het is goed omdat het taken en activiteiten gemakkelijker en sneller en duidelijker maakt (zoals locaties opzoeken, taxi's en eten bestellen, communiceren, boeken lezen, boeken/muziek/podcasts luisteren, mediteren, bankieren, notities maken) en het is niet goed omdat ik ook vrij vaak vrij doelloos m'n telefoon pak omdat ik iets nieuws wil zien.

Dat is telefoonverslaving.

En eerlijk, mediteren met je telefoon is idioot en boeken luisteren ook. Voor meditatie heb je geen tool nodig, integendeel. En boeken lezen moet enige moeite kosten. Dat gaat bovendien niet op het tempo van de verteller. Dat gaat op je eigen tempo, met ruimte voor pauze zonder dat je daarvoor op een knopje moet drukken.

Dus van de voordelen vallen er echt al wel een paar af.

Waarom is het dan slecht om vaak je telefoon te gebruiken? Nou, vanwege een aantal redenen:

  • Sociale media staan vol met losers en blootstelling aan die losers maakt je een slecht mens.
  • Als je überhaupt nieuws leest, ben je een loser want nieuws volgen draagt niet bij aan je vermogen om een ontspannen vriendelijke aardige betrokken medemens te zijn en als je het tegendeel bewijst ben je een loser.
  • De hele tijd je mailbox checken maakt je een loser want e-mail is een (gratis) manier voor andere (vaak wildvreemde) mensen om jou (vaak dringende) taakjes te geven en wij blieven bij voorkeur geen dringende taakjes van wildvreemde mensen.
  • Je bent een loser als je als een zombie zit te scrollen op een schermpje omdat we de robots aan het werk moeten zetten en niet andersom.

Grappig, een rode draad door de redenen.

Toen ik me realiseerde dat ik een klein beetje begon te leven op notificaties van berichten, zoals e-mail en Whatsapp bijvoorbeeld, zette ik ze allemaal uit (en omdat ik een zieke influencer was, waren notificaties van sociale media apps al lang en breed uitgezet).

Ha! Geen loser meer!

Dacht ik...

Dat maakte het alleen maar erger. Als ik geen notificaties ontving, hoe wist ik dan of ik er nog iets gebeurde op bijvoorbeeld Twitter, Instagram of in m'n mailbox? Ik kon wel zo stoer een lijstje maken, maar ik was nog steeds een baviaan op zoek naar nieuws. Naar afwijkingen in patronen.

Het uitzetten van notificaties op m'n lock screen zorgde er dus voor dat ik juist vaker m'n telefoon pak om alle apps bij langs te gaan om te kijken of er iets was veranderd. Dus dat werkte niet (en zelfs averechts) én ik realiseerde me steeds maar weer wat voor primitieve idioot ik was.

Zonder specifiek doel op zoek naar een beloning.

Misschien is er elf seconden nadat ik Twitter heb afgesloten alsnóg iets gebeurd op Twitter.

Ja het is goed met je, baviaantje.

De reden waarom dat constante telefoonchecken zo erg was, is dat ik niet kon focussen op dingen die ik wilde doen als ik de hele tijd m'n telefoon grijp voor instant gratification. En multitasken, weten we allemaal, is voor mensen die niet kunnen focussen. Plus je bent dus een loser.

Dit is niets nieuws. Dit stond al duizend keer in de krant en, mooi paradoxaal natuurlijk, op je favoriete sociale medium.

Je telefoon heeft je in z'n greep!

Is wel zo. Als jij je telefoon pakt, pakt die telefoon jou eigenlijk. 1-0 telefoon.

Of 100-0 in mijn en jouw dagelijkse geval.

Dus dat moest veranderen. En toen dacht ik: als ik nou een app ga installeren die me vertelt hoeveel tijd op m'n telefoon zit, dan word ik me er bewust van hoeveel ik m'n telefoon dagelijks gebruik.

De gekozen app heette Moment want we spreken over het jaar 2018 en Apple had dat nog niet in z'n iOS zitten en Moment gaf me inderdaad een prima inzicht in m'n gebruik: ik pakte gemiddeld iedere 10 minuten m'n telefoon, ik gebruik 'm gemiddeld 4 uur per dag en dat is 25% van de tijd dat ik wakker ben.

Zo werd ik me bewust van m'n telefoongebruik. Kijk maar, want ik dacht nog:

Wow echt vet veel.

Maar er gebeurde geen ene reet.

Lekker bewust, maar lekker niets veranderen
Lekker bewust, maar lekker niets veranderen

Toen dacht ik opeens aan mijn wijze collega Denise die me uit had gelegd over de fases van gedragsverandering. Die zijn namelijk, in deze volgorde:

  • bewustwording
  • willen veranderen
  • kunnen veranderen
  • verandering activeren
  • herhalen van actie

Die bewustwording was er (zie bovenstaande quote 'wow echt vet veel'), willen veranderen was ook afgevinkt (daar begon deze post mee), kunnen veranderen leek me ook niet zo moeilijk (om iets niet meer te doen, hoef je geen tijd vrij te maken want dat levert alleen maar tijd op), maar die verandering was nog niet geactiveerd noch herhaald.

Er moest nog iets gebeuren voordat ik daadwerkelijk m'n telefoon minder zou gaan gebruiken.

Dat activeren is blijkbaar het grootste offer. Daar moet je, in tegenstelling tot de rest in het lijstje, iets voor doen. Het is denk ik extra lastig als je al meer dan een derde van je leven een smartphone gebruikt en Apple het extra handig heeft gemaakt door dat schermpje op te lichten zodra je je telefoon met enkel spiergeheugen uit je broekzak pakt en voor je waffel houdt.

Er zijn heus wel simpele oplossingen.

Je kunt je telefoon insmeren met pindakaas zodat het extra goor is om je telefoon te pakken en je het daardoor vanzelf minder doet. Dat is echter niet heel praktisch en ook in het openbaar vervoer hinderlijk voor medepassagiers door de meur en gebesmeur.

Je kunt jezelf ook afvragen wat je nou eigenlijk denkt te gaan doen, iedere keer wanneer je je telefoon pakt. Maar als je net als ik meer dan honderd keer je telefoon pakt, moet je je meer dan honderd keer proberen te realiseren wat je nu eigenlijk denkt te gaan doen. En hoe kun je jezelf forceren iets te realiseren?

Misschien door pindakaas op je telefoon te smeren zodat je jezelf eraan herinnert.

Nee, dat is goor.

Ik kan ook mijn telefoon wegdoen en daarmee al mijn problemen oplossen. Maar dat is ook weer niet handig want het apparaat is toch ook echt mijn bank en ook mijn landkaart en zeker mijn fototoestel. En no way dat ik ooit in mijn leven nog een akoestische taxi ga staan bestellen aan de rand van de straat.

Verstoppen dan? Dat ik 'm wegleg op een gek plekje zodat ik niet heel simpel mijn hand-in-broekzak-kwartslag-draaien-naar-gezicht-actie kan ondernemen? Kan, maar dan moet ik nog steeds de hele tijd nadenken dat ik mijn telefoon op dat gekke plekje moet leggen. En dat kost nog steeds veel moeite.

Toen dacht ik opeens aan aardappelen.

Een andere collega vertelde ooit dat hij aardappelen eet omdat ze saai zijn. Want dan eet je er minder van. En die aardappelen zijn al goedkoop, lokaal, voedzaam, vezelrijk en laag-calorisch, dus hij sloeg een hele roedel vliegen in één klap.

Als er niks aan is, ben je er ook gauw klaar mee.

Ik moest van mijn telefoon een aardappel maken.

Dat bleek uiteindelijk een hele simpele tweetrapsraket met twee voorwaarden:

  1. Alle apps die vermakelijk zijn of constant nieuwe informatie bevatten verwijderen (sociale media, Youtube, Spotify, e-mail).
  2. Nieuws- en socialemediawebsites blokkeren zodat ik niet doelloos nos.nl kan intypen (kan wel intypen, maar er gebeurt niks).

Was best makkelijk. Nu is mijn telefoon een aardappel. Zo saai dat ik er snel genoeg van heb, maar ook gewoon prima als ik 'm nodig heb. Ik kan geen nieuws kijken (is trouwens ook geblokkeerd op m'n laptop omdat ik geen loser ben die nieuws kijkt) en er zijn staan vermakelijke apps.

De meeste lol heb ik nu met de Flightradar24 app die ik open wanneer ik een vliegtuig in de lucht heb gegokt en dan wil controleren of de gok juist is (meestal niet).

Heb ik nu dan direct een calvinistische levensbeschouwing en tegelijkertijd een strenge gereformeerde rotkop? Heel misschien, maar ik ben in ieder geval geen loser meer, door mijn aardappel.

Lees alles en krijg nieuwe posts in je mailbox